Dag 1 Arnhem – Velden 81 km.

geplaatst in: Blog | 0

zaterdag 30 april

Ongelooflijk 1

Op zaterdag 30 april om 14.00 uur stap ik op de fiets en maak me zelf wijs dat ik vier maanden in m’n uppie door Europa ga fietsen. Vier maanden helemaal alleen, hoe ga ik dat redden? ‘Van je lang zal je leven niet’, spookt het door mijn hoofd. ‘Regen, wind, kou, of brandende zon, jij houdt daar helemaal niet van. Je bent een huismus en dit is veel te veel onzekerheid voor jou. Heb je je spullen wel in orde? Was het niet allemaal veel te last-minute?’

De afgelopen weken: Op het werk al lang stress-stress-stress. Heb ik alles wel goed overgedragen? O ja, dit moet nog en laat ik vooral dat niet vergeten. En laat ik een aantal collega’s niet opgescheept zitten met zaken die ik eigenlijk zelf zou moeten doen? En de fiets- en kampeerspullen? De tent is er nog niet en de slaapzak bleek (nog) niet leverbaar. Kortom, redenen om ’s nachts wakker te liggen.

En dan de kosten, klauwen met geld ben je kwijt. Onbetaald verlof voor meer dan twee maanden, de aanschaf van ontelbare spullen. Met een fiets (tweedehands) van 2500 euro ben je nog maar bij het begin. Onderweg geef je al gauw twee keer zoveel uit als thuis. Mijn pensioen zal ik een paar jaar moeten uitstellen, wil ik (lees: wij) niet aan de bedelstaf geraken.

Ook het weer laat vandaag nog steeds te wensen over, weliswaar niet zo dramatisch als de afgelopen week, maar de wind is nog steeds ijskoud en de zon laat zich nauwelijks zien. Westenwind, dus soms gemeen tegen.

Om 19.00 uur na veel moeite toch een camping gevonden. Juist toen vielen de eerste regendruppels en moest ik de tent opzetten. Nergens luwte van die nog immer gemene wind. En ’s nachts? Ik heb het nog nooit zo koud gehad, echt tot op het bot. Hellup!

Ongelooflijk 2

Yes, ik ben onderweg. Relaxt om 14.00 uur op de fiets gestapt. Het is per slot van rekening de eerste meivakantiedag, dus
heerlijk uitslapen en een uurtje de krant lezen met een paar bakken lekkere, sterke, zwarte koffie. Dat is helemaal mijn zaterdagochtendgevoel.

Om 10.00 uur me afgevraagd wat er nog moest gebeuren en het enige wat mijn aftocht in de weg stond was ‘the arrival of’ de via internet aangeschafte slaapzak. Nou, die werd eerder bezorgd dan verwacht, namelijk om kwart voor twee.

En daar ging ie, vier maanden lekker de kop leeg maken, langs de mooiste routes. Weliswaar alleen, maar ja, dankzij wifi en de social media blijf ik in contact met het thuisfront als ware ik een ommetje in de buurt van Arnhem aan het fietsen.

Oké, de wind licht in de rug, het zonnetje knipoogde af en toe door de wolken heen, die op hun beurt hun goede humeur toonden door de in velden en wegen zichtbare donkere luchten te laten doen wat ze deden: slechts dreigen. Van die paar druppels die ze lieten vallen, juist toen ik op een camping in het plaatsje Velden vlak boven Venlo arriveerde, werd ik niet nat.

Toegegeven, die nacht werd het koud.