Dag 11 Chaumot – Nevers 61 km.

geplaatst in: Blog | 0

dinsdag 10 mei

Eerst regen

De beloofde regen bleef aanvankelijk uit vanochtend, maar juist toen ik mijn fietskleren aan had en de eerste tassen aan de fiets had gehangen, zo tegen tienen, begon het toch hard te plenzen en de komende uren werd het niet veel minder. Ik zat verder wel goed in mijn chaletje, dus dat was het probleem niet. Het bleek dat ik toch gratis wifibereik had. Dat had ik de vorige avond over het hoofd gezien.

Voor de ochtend had ik een ontbijtje besteld in het campingrestaurantje. Hollandse eigenaren, zo dacht ik, betekent vast een Hollands ontbijt met bruin brood, kaas, vleesbeleg, gekookt eitje en vooruit een Franse croissant zou er ook wel in gaan. Wat schetst mijn verbazing? Ik kreeg inderdaad dat croissantje, maar verder enkel een halve baguette met als beleg jam, nog wat jam en om het af te maken, jam. Een uit de fles geschonken glas met gele vloeistof kon er ook nog vanaf en twee koppen koffie, overduidelijk uit een automaat die de kwaliteit van de automatenkoffie bij mij op het werk, bij lange na niet benaderde.

Hé Hulshof, wat denk je nou zelf. Je bent in Frankrijk en dan ga jij zitten kniezen dat je een Frans ontbijt krijgt? Wat had je dan gedacht,dat ze speciaal voor jou Hollandse waar zouden invliegen?

Op de fiets

’s Middags begon het toch te kriebelen en toen tegen tweeën de regen minderde, ben ik alsnog op de fiets

gesprongen. En het pakte goed uit, tegen drieën was het droog en de zon liet zich meer en meer zien. Zo kon ik toch de 61 kilometer overbruggen naar Nevers.
Het was wel stevige wind tegen. In mijn strijd tegen de wind staat het nu 6-4, er is sprake van een spectaculaire inhaalslag door de wind. Ik overweeg een verzoek in te dienen bij ‘de heer die in de Hemelen zijt’, om voor mij een goed woordje bij de god van de wind te doen. Of is dat valsspelen? Eerst vervelende dingen zeggen en z’n bestaan in twijfel trekken en dan kruiperig smeken om hulp? Ach, ik ga de wind nemen zoals het is, ik wil er verder geen woorden meer aan vuil maken. Tenzij ik verzeild raak in een vliegende storm.

Bij het binnenfietsen op de camping om precies 19.00 uur hoorde ik: ‘Hé Roelof’. En jawel, Jacob zat bij een echtpaar met een camper, op de barbecue lagen 3 karbonades, maar er bleek nog een vierde. De man en vrouw nodigden mij uit aan te schuiven en je begrijpt, dat liet ik me geen twee keer zeggen. Uit de koelkast kwam een koud biertje. Er stonden gekookte aardappelen op het menu (nooit gedacht dat ik die zou eten op mijn fietstocht), lekker aangemaakte sla en rode bietjes, weliswaar uit een pot, maar dat kon de pret bij mij niet drukken. Vandaag dus toch nog Hollandse waar.