Dag 111 Königstein – Nünchritz 84 km.

geplaatst in: Blog | 0

Niets hoeft

Deze op een na laatste fietsdag werd er een van: alles mag en niets hoeft. Twee keer ging ik van de route af om een Altstadt te bekijken. Lunchen met een paar bakken koffie. Fotomomentje na fotomomentje en verder rustig pedaleren langs de rivier. Het mooie van de route is dat je ongemerkt tot in het centrum van Dresden fietst, dat wil zeggen je hebt geen last van druk verkeer op de vrij liggende fietspaden langs het water. In het centrum van Dresden barstte het van de toeristen, dat dan weer wel. De stad lijkt er nog weer mooier bij te liggen dan toen Fransje en ik hier twee jaar geleden waren. Het is een knappe reconstructie, want dat is het. Immers na het geallieerde bombardement in februari 1945 was alles weggevaagd. De fascinerende schilderijen van Casper David Friedrich hebben we toen bekeken, deze sloeg ik dit keer maar over. Maar als de gelegenheid zich voor doet, wil ik ze nog een keer zien.

In tegenstelling tot gisteren was het vandaag een heerlijk warme dag met volop zonneschijn. Dat voelt echt als een bonus. Voor morgen ziet het er ook goed uit. Wittenberg wordt het eindstation. Een kamer is gereserveerd, vlakbij het station, waar ik van zins ben om zaterdagochtend op de trein te stappen. Wel zo simpel.

Mijn dag 111 eindigde op een camping bij Naturbad Goltzscha bij het dorpje Nünchritz. Nou ja camping? Er staan twee (lege) vaste caravans en verder zijn er drie tenten voor een soort van kinderclubje met een drietal volwassen begeleiders en er staat er de heer Hulshof met zijn tentje op het immens grote grasveld. Ik heb nog even in het natuurbad rondgezwommen alvorens onder de douche te springen. Dat zwemrondje was het derde tijdens de hele fietsreis. Ik ben niet zo’n zwemmer, maar als ik in het water lig, denk ik wel ‘dat zou ik vaker moeten doen’, maar het komt er gewoonweg niet van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *